maandag 1 februari 2010

Rondbrief februari 2010

Rondbrief
februari 2010

Een koning van een ver land had iemand die alom gerespecteerd werd, laten vermoorden. Hij kreeg wroeging en besloot een wijze om raad te vragen. Na lang zoeken vond hij de woonplaats van de wijze man die ook een zoon had. De wijze was op dat moment niet thuis en zo besloot de koning op het ‘zo vader, zo zoon’ te vertrouwen. Hij legde zijn gewetensnood dus aan de zoon voor. De zoon zei dat hij de Naam van God drie keer met volle aandacht moest herhalen. Toen de wijze terugkwam en van zijn zoon hoorde wat er was gebeurd, zei hij: ‘zelfs zonden die voortdurend en over vele levens worden herhaald, worden onmiddellijk uitgewist door Gods heilige naam maar één keer uit te spreken. Domkop, hoe zwak en nietig is jouw geloof door te zeggen dat die naam drie keer moet worden uitgesproken.

In de tijd waarin wij leven zijn we niet meer gewend aan de kracht van werkelijke concentratie. Wij moeten de dingen vele malen herhalen en ‘uit ons hoofd leren’ als we ook maar iets willen leren en onthouden. Maar wie de kracht van éénpuntige aandacht werkelijk kent, heeft aan één keer genoeg. Herhaling is dan niet meer nodig. Uit de bijbel kennen we de uitspraak spreek slechts één woord en ik zal gezond worden. Dat ene woord hoeft ook maar één keer te worden gezegd. Want zo werken mantra’s of toverspreuken. Sesam open u wordt ook maar één keer uitgesproken. Zo’n discipline past echter niet meer in onze tijd en wij moeten bijna alles eindeloos herhalen voordat de dingen in onze geest werkelijk doordringen en ter harte worden genomen. Het betekent dat veel processen langer duren dan strikt noodzakelijk is.

We zijn verknocht aan dit leven en wensen dat het eindeloos doorgaat zodat we de dingen eindeloos kunnen herhalen. We zullen alleen klaar zijn om echt terug naar huis te gaan als we onze taken en dingen afmaken en alles netjes en vooral in vrede achterlaten. Alles moet ‘af’ zijn. Vroeg Sokrates niet in de laatste seconden van zijn leven aan zijn vrienden om een haan te geven aan Asklepios? ‘Vergeet niet hem die haan te bezorgen’ zei hij nog en blies toen zijn laatste adem uit.

Het uiteindelijke bewijs van de effectiviteit van éénpuntige aandacht ligt in de mate van vrijheid en oorspronkelijkheid die onze handelingen kenmerken. Vrede en tevredenheid zijn er het gevolg van. Wie dat doet, blijft vrij.


Paul G. van Oyen
Carin Biegnolé
twitter: BankierPaul
www.pvanoyen.nl
www.villasophia.org

Indien u regelmatig onze Rondbrief per E-mail wenst te ontvangen, stuur ons dan een E-mail naar info@conversion.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten